Sommige mensen zijn zo ‘lek als een mandje’. Ze dragen teveel zorg voor een ander, cijferen zichzelf weg en hebben weinig contact met zichzelf. Wie ben ik? Wie mag ik zijn? Dat zijn vragen waarop ze antwoord willen. Geen gemakkelijke opgave als je je hele leven al aangepast hebt aan anderen. Het voelt als een verloochening om te veranderen, misschien wel als verraad, of schaamte en angst die je weerhouden.

Ieder mens maakt nare dingen mee, loopt trauma’s op, groot en klein. Om te overleven kiezen we een strategie. Toen was dat functioneel en nu lijkt het niet meer te werken, staat het ver af van wie ik ben en wie ik wil zijn.

Het is vaak een grote stap om een coach of therapeut te vragen met je mee te kijken. Maar ik heb nog niemand gehoord dat hij of zij zichzelf aan de haren uit het moeras kon trekken.